اعترافات یک ذهن خطرناک

بخوان به نام گل سرخ در صَحاری شب

ایکاش که جای آرمیدن بودی

یا این ره دور را رسیدن بودی

یا از پس صد هزار سال از دل خاک

چون سبزه امید بردمیدن بودی

* خیام

 

!! نوشته شده توسط امیر | 9:47 | یکشنبه هشتم مهر 1386 •